Büyük Mısır Müzesi, mumyalama pratiğinden mimari kurguya uzanan sergileme diliyle zamanı doğrusal bir anlatı olmaktan çıkararak katmanlı bir deneyime dönüştürüyor. Dağılmış koleksiyonların yeniden bir araya gelişi, kolonyal müzecilikle mesafeli bir ilişki kurarken; beden, bellek ve iktidar arasındaki tarihsel bağları yeniden düşünmeye açıyor.